دِل‌مِه كبابهَ چَك چَكی

مست و خرابهَ چَك چَكی

جَلدِه خَه وا  كُ چَك چَكی

وَر تو ثوابَه چَك چَكی

 تُو مَكو دِل‌مه اُو شَدَك

 ایتوُ شَدَك و اُتوُ شَدَك

  تُو مَكو غصه نو شدك

 كَنگه‌مِه چَپٌه‌تُو شدك

دِل‌مه وَ ســـــــــــازَ چك چكی

راز ورازَ چك چكی 

سِه كُو غم  ِ كوُر شْتَه رَه

خِه مِه نْمسازَه چك چكی

از ذوق و خِندَه پَر كُنَك

 اِمشوُ تموُم عـــالَمَه

 دِل‌مه كبابهَ چك چكی

 مست و خرابهَ چك چكی

جَلدِه خَه وا كُ چك چكی

وَر تو ثوابهَ چَك چَكی




چَك چَكی : با غمزه                              چَپٌه‌توُ : واژگون
تُو : تب                                             وَر تو : برای تو
جَلد : گیسو ، مو                                   كَنگ : كنار، پهلو
اُو : آب

وَ ساز : تحریك كردن/شدن ، ترغیب كردن/شدن(برای انجام كاری)
راز : نوع                 راز وَراز : رنگارنگ ، چندجوره بودن


شعر: پیام سیستانی




طبقه بندی: اشعار زابلی،

تاریخ : دوشنبه 10 شهریور 1393 | 07:43 ق.ظ | نویسنده : Moheb Ali | نظرات
.: Weblog Themes By Moheb Ali Rahat Dahmardeh :.